

رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۹۵
مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۹۵
آن رند و قلندر نهان آمد فاش
در دیدهٔ من بجو نشان کف پاش
یا او است خدایا که فرستاده خداش
ای مطرب جان یک نفسی با ما باش
پس از شعر
تحلیل هوش مصنوعی
هوش مصنوعی: شاعر به وجود یک رند و قلندری اشاره میکند که به طور معجزهآسا و ناگهانی در زندگیاش ظاهر شده است. او این شخصیت را به عنوان پیامبری از جانب خداوند میداند و میخواهد که این نیرو و جذبهٔ معنوی در زندگیاش باقی بماند. در این بین، تقاضای شاعر این است که مطرب جانش همواره در کنار او باشد و این حال و هوای روحانی را برایش حفظ کند.
این بخش بهصورت خودکار تولید شده است و ممکن است در برداشت یا تفسیر شعر خطا داشته باشد.
