ترجیعات

با شیر رو به شانگی آوردمان دیوانگی

عجب سروی، عجب ماهی، عجب یاقوت و مرجانی

اگر سوزد درون تو چو عود خام، ای ساقی

شاهنشه مایی تو و بگلربک مایی

رها کن ناز، تا تنها نمانی

جهان اندر گشاده شد جهانی

زهی دریا زهی بحر حیاتی

فتاد این دل به عشق پادشاهی

ای بانگ و صلای آن جهانی

هر روز بگه ز در درآیی

مستیان در عربده، رفتند و رفتم گوشه‌ای

هله نوش کن شرابی، شده آتشی به تیزی

تو برو، که من ازینجا بنمی‌روم به جایی

ماییم و بخت خندان، تا تو امیر مایی

زین دودناک خانه گشادند روزنی

گر مه و گر زهره و گر فرقدی