هفت دفتر
در حال ورق زدن دفتر...
مجموعه
ای باد سحر به کوی آن سلسله موی
ای باد سحر تو از سر نیکوئی
ای باده تو باشی که همه داد کنی
ای باطل اگر ز حق نَگْریزی چکنی
ای باغ خدا که پر بت و پر حوری
ای بانگ رباب از کجا میآئی
ای پر ز جفا چند از این طراری
ای بر سر ره نشسته ره میطلبی
ای بنده اگر تو خواجه بشناختیی
ای پیر اگر تو روی با حق داری
ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
ای چون عَلَمِ بلند در صحرائی
ای چون علم سپید در صحرائی
ای خواجه چرا بیپر و بالم کردی
ای خواجه ز هر خیال پر باد شوی
ای خواجه گنه مکن که بدنام شوی
ای داده مرا به خواب در بیداری
ای داده مرا چو عشق خود بیداری
ای دام هزار فتنه و طراری
ای در دل من نشسته بگشاده دری
ای در دل هر کسی ز مهرت تابی
ای دشمن جان و جان شیرین که توی
ای دل تو اگر هزار دلبر داری
ای دل تو بدین مفلسی و رسوائی
صفحه ۷۲ از ۸۴
