هفت دفتر
در حال ورق زدن دفتر...
مجموعه
بر گلشن یارم گذرت بایستی
بنمای به من رخت بکن مردمی ای
بوئی ز تو و گل معطر نی نی
بیآتش عشق تو نخوردم آبی
بیچاره دلا که آینهٔ هر اثری
بیجهد به عالم معانی نرسی
بیخود باشی هزار رحمت بینی
بیرون نگری صورت انسان بینی
پیش آی خیال او که شوری داری
بینام و نشان چون دل و جانم کردی
پیوسته مها عزم سفر میداری
تا چند ز جان مستمند اندیشی
تا خاک قدوم هر مقدم نشوی
تا درد نیابی تو به درمان نرسی
تا در طلب گوهر کانی کانی
تا عاشق آن روی پریزاد شوی
تا هشیاری به طعم مستی نرسی
تقصیر نکرد عشق در خماری
تو آب نهای خاک نهای تو دگری
توبه کردم ز شور و بیخویشتنی
تو دوش چه خواب دیدهای میدانی
تو سیر شدی من نشدم زین مستی
جانا ز تو بیزار شوم نی نی نی
جان بگریزد اگر ز جان بگریزی
صفحه ۷۶ از ۸۴
