هفت دفتر
در حال ورق زدن دفتر...
مجموعه
سوی باغ ما سفر کن بنگر بهار باری
به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی
ز گزاف ریز باده که تو شاه ساقیانی
به چه روی پشت آرم به کسی که از گزینی
هله عاشقان بشارت که نماند این جدایی
صفت خدای داری چو به سینهای درآیی
بکشید یار گوشم که تو امشب آن مایی
منگر به هر گدایی که تو خاص از آن مایی
به خدا کسی نجنبد چو تو تن زنی نجنبی
بت من ز در درآمد به مبارکی و شادی
هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدی
تو کیی در این ضمیرم که فزونتر از جهانی
بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی
چو مرا ز عشق کهنه صنما به یاد دادی
دل بیقرار را گو که چو مستقر نداری
سحر است خیز ساقی بکن آنچ خوی داری
ز بهار جان خبر ده هله ای دم بهاری
ز غم تو زار زارم هله تا تو شاد باشی
شب و روز آن نکوتر که به پیش یار باشی
چو یقین شدهست دل را که تو جان جان جانی
تو ز عشق خود نپرسی که چه خوب و دلربایی
برسید لک لک جان که بهار شد کجایی
هله ای دلی که خفته تو به زیر ظل مایی
صنما چگونه گویم که تو نور جان مایی
صفحه ۱۱۹ از ۱۳۵
