هفت دفتر
در حال ورق زدن دفتر...
مجموعه
چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم
منم آن عاشق عشقت که جز این کار ندارم
مکن ای دوست غریبم، سر سودای تو دارم
منم آن کس که نبینم بزنم فاخته گیرم
به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزم
بزن آن پرده دوشین که من امروز خموشم
من اگر دست زنانم نه من از دستِ زنانم
ز یکی پسته دهانی صنمی بسته دهانم
بت بی‌نقش و نگارم جز تو یار ندارم
علم عشق برآمد برهانم ز زحیرم
تو گواه باش خواجه که ز توبه توبه کردم
هوسی است در سر من که سر بشر ندارم
چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم
تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم
هذیان که گفت دشمن به درون دل شنیدم
خبری اگر شنیدی ز جمال و حسن یارم
دو هزار عهد کردم که سر جنون نخارم
فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویم
نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
دل چه خورده‌ست عجب دوش که من مخمورم
گر مرا خار زند آن گل خندان بکشم
در فروبند که ما عاشق این میکده‌ایم
هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم
صفحه ۶۸ از ۱۳۵
